Eerst en vooral moet ik zeggen dat ik enorm genoten heb van mijn bezoek! En geen klein beetje! Een vakantie heeft nog nooit zoveel deugd gedaan! En dat kwam door een mengeling van alles! Wat me het meeste deugd heeft gedaan was natuurlijk dat mama, papa en Kaat kwamen! Ik heb geweldig genoten van hun aanwezigheid! Maar heb ook enorm genoten van de dingen die we gedaan hebben!
Eerst en vooral de aankomst die geweldig was om hen terug te zien na drie maand en eens te kunnen vastpakken (skype mag hier toch ook eens een oplossing voor vinden J)!! Na snel te gaan slapen (jetlag) zijn we de volgende dag in de taxi gekropen richting El Porvenir (mijn dorpje). En niet zomaar een taxi! Onze taxichauffeur, Oscar gaf er ons een culinaire trip bij en stopte regelmatig om ons echte hondurese gerechten te laten eten!
Eens daar aangekomen hebben we ons geïnstalleerd en daarna vertrokken naar het strand! Jammer genoeg onderweg aangevallen door een zwerm zeer agressieve bijen of muggen, maar niemand heeft er blijvende letsels aan overgehouden!! Maar op het strand was alles rustig en we zijn daar dan weer wat tot rust gekomen! Na een heerlijke hondurese maaltijd (een ganse vis), terug naar ons bed want die jetlag speelde nog steeds parten! De dag erna gewoon wat rustig in El Porvenir rondgewandeld en bijgepraat!
Vrijdag vroeg opgestaan en naar Roatan vertrokken, één van de Bay Islands. Na een iets wat turbulente bootrit waar bijna iedereen van ons mottig op was (ik niet!), kwamen we aan in ons huis en het moet gezegd worden: onze mond stond open en ons ogen rolden eruit!! Het was prachtig!! Een huisje vlak aan het witte strand met palmbomen en de blauwe zee, overal airco (verandering met el porvenir!), een afswasmachine en wasmachine, een warme douche, een kamer en terras met ‘oceanview’, een eigen steiger (omdat het water nogal lang ondiep is en dat wat ambetant is om lang te lopen J),… Ik kan blijven doorgaan, het was er paradijs!!
Daar vier dagen gebleven en vooral genoten van elkaar, het huisje, het strand en de zee! Eens het dorpje gaan verkennen, eens lekker gaan eten, vis kopen van lokale vissers en niet te vergeten zwemmen met dolfijnen!!! Een onvergetelijk, leuke ervaring!!!
Met spijt in ons hart afscheid genomen van Roatan (je moet weten dat dit meer luxe was dan ik in drie maand gezien heb, we daar helemaal alleen waren en dus gewoon mochten doen waar we zin in hadden, geweldig!). Dus terug met de boot terug naar El Porvenir en deze keer iets rustiger (tip: zet je vanachter in het midden van de boot want daar schommelt het het minste!).
Woensdag naar het stad geweest om inkopen te gaan doen (La Ceiba zelf is niet echt de moeite waard om te bezoeken dus ja J) en het was wel leuk om samen inkopen te doen en hen te tonen waar ik in de weekends altijd naartoe ga!!
De dag erna naar ‘Pico Bonito national park’ geweest en ons even in de jungle gewaagd! Prachtige natuur! Op onze eindbestemming aangekomen, een waterval, kregen we een echte tropische regenbui over ons! In 5 minuten was iedereen drashnat! Terwijl we aan het schuilen waren lag er op enkele meters dan ook nog eens een slang (zeer jong nog en maar goed ook want ze is 2 meter als ze volwassen is!) en die slang was giftig!! (10 minuten later ben je dood als je dan geen tegengif mee hebt!! Maar de slang, slim als we zijn, niet uitgedaagd en ze heeft ons mooi met rust gelaten!! Dus jammer genoeg niet meer gezwommen onder de waterval (we waren toch al kletsnat en is gevaarlijk als het regent!) en zijn we dus maar snel teruggekeerd! Maar ook dat was mooi om te zien hoe alles verandert als het regent!
Vrijdag naar mijn stageplaats (SOS) geweest en dit was zeer leuk! Eindelijk heb ik hen alle drie deftig kunnen uitleggen wat ik daar doe, hebben ze gezien waar ik zit, enkele kindjes gezien, met de directeur kunnen spreken,…. En we zijn het erover eens: wat die mensen doen, chapeau!!
Daarna weer gewoon rustig in El Porvenir gezeten, wat op strand geweest en lekkere scampi’s in looksaus gaan eten! Zaterdag naar het wildreservaat ‘cuero y salado’ geweest! Vroeg opgestaan maar we zijn in Honduras dus daar aangekomen, was het al niet meer zo vroeg voor de vele ochtendvogels te spotten! Jammer maar toch enkele mooie vogels en vlinders gezien en ook een aap gespot!! In een roeibootje (amai, heb respect gekregen voor roeiers!) door de mangroves varen, zeer leuke ervaring!!
Zondag nog even een laatste keer de zee ingedoken om dan om 3u in de namiddag terug naar San Pedro Sula te vertrekken (vandaar vertrok hun vliegtuig)! Na weer een mooie taxirit door Honduras, in onze B&B aangekomen en daarna heerlijk gaan eten! Eindelijk een pepersteak gevonden in Honduras! Na drie maanden smaakt je lievelingseten des te meer!! Een perfecte afsluiter voor een perfecte vakantie!!
’s Ochtends op de luchthaven was het afscheid heel zwaar! Voor mij was het zelf zwaarder dan zelf te vertrekken aangezien ik niet meer de spanning had van ‘wat staat mij hier allemaal te wachten de komende maanden!’ En dus die dag heel veel geweend!
Maar ondertussen heb ik uit mijn prachtvakantie weten energie te halen en geniet ik hier weer volop!! De eerste dag terug op stage deed me beseffen dat ik dit eigenlijk echt wel graag doe en dat ik het hier leuk vind!!!
Dus je leest het goed: dit is een zeer positief blogbericht: de vakantie van mijn leven gehad en ga er weer met volle moed tegenaan voor de komende 2 maanden (want oh ja, het 9e weekend sta ik al terug in Ternat!!)
Dikke zoenen van het hete (lichtjes ondragelijk) Honduras!!!
Het valt met geen woorden te omschrijven hoezeer wij genoten hebben van het weerzien van onze 'Hondurese' dochter ! En soms geloofden we bijna niet wat we zagen ! Hoe ze in het Spaans een aftroggelende taxichauffeur terechtwijst. Hoe ze lacht (dit is Honduras!:-)) als we vol verbazing de zoveelste legertruck vol soldaten de straat zien op en af rijden. Hoe ze van het niet-koel-te-krijgen vrijwilligershuis met kakkerlakken en koude douche haar (t)huis gemaakt heeft. Hoe ze zich als jongste van de vrijwilligers zo goed staande houdt en zelfs op sommige vlakken de drijvende kracht is. Hoe de directeur van SOS (haar stageplaats) zegt dat we fier mogen zijn op zo'n dochter ! Hoe de kinderen van SOS haar hartelijk begroeten.Hoe rustig en geduldig ze is, op het Hondurese ritme drijft en zich door moeilijke en emotionele situaties weet te slaan.Hoe zij, Kaat en wij samen zo gelukkig zijn in dat 'paradijs' onder de palmbomen. Het was overweldigend !
BeantwoordenVerwijderenBedankt, schat.
mama